ปลานักรบและนักรัก
ว่ากันถึงเรื่องปลากัดนี้เมื่อเอ่ยถึงผมว่าไม่มีใครที่ไม่รู้จักปลากัด
ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่
ปลากัดเป็นปลานักรบที่องอาจเป็นนักรักผู้ยิ่งใหญ่และเป็นพ่อที่แสนดี
ผมจำได้ดีทีเดียวเมื่อตอนที่ผมเป็นเด็ก อายุราวซักแปดขวบ
พ่อพาผมไปเดินเที่ยวที่สนามหลวง (เป็นตลาดนัดที่จัดตั้งขึ้นก่อนที่จะมีสวนจตุจักร
มีมาตั้งแต่ผมยังไม่เกิดอยู่ข้างพระมหาราชวัง ตรงข้ามศาลเจ้าพ่อหลักเมืองกรุงเทพฯ
พอวันศุกร์จะมีพ่อค้าแม่ค้ามาตั้งแผงร้านค้ากางผ้าใบกันฝนกัน ขายวันเสาร์-อาทิตย์
พอวันจันทร์ไม่มีเหลือเลยจะมาตั้งใหม่วันศุกร์อีกครั้ง)
เพื่อไปซื้อปลาหางนกยูงมาใส่ตู้ที่บ้าน บรรยากาศน่าสนุกมากเลยมีร้านค้ามากมาย
เดินมาถึงร้านค้าปลาสวยงามมีเป็นแถวเลยทั้งสัตว์เลี้ยงต่าง ๆ อยู่ปะปนกันไป
พ่อเจอของที่ต้องการแล้ว
ร้านขายปลาหางนกยูงใส่กะละมังไว้เป็นสิบกะละมังแยกตัวผู้ตัวเมียไว้
พ่อง่วนอยู่กับการเลือกปลาหางนกยูง
ผมเหลือบไปเห็นร้านขายปลากัดเอาปลาใส่ขวดเหล้าแบนไว้เป็นแถว
จัดวางแบบขั้นบันไดมีลุงแก่หน้าตาน่ากลัวมองมาทางผมเผยรอยยิ้มมีคราบสีชาเหมือนคนไม่เคยแปรงฟันมาเป็นปี
แกรีบเปิดกระดาษที่กั้นปลาออก พอเปิดกระดาษที่กั้นปลาออกปลาก็พุ่งเข้าใส่กัน
เอาปากถูไปมากับขวดขึ้น ๆ ลง ๆ ผมจ้องมอง ทั้งชอบและกลัวตาลุงคนขายนั่น
แกคงคิดว่าไอ้หนูคนนี้ต้องร้องไห้เรียกพ่อซื้อปลาของแกเป็นแน่
แกหยิบด้ามไม้ไผ่ที่ปลายหนึ่งเอาใบจากมาทำเป็นกรวยคล้ายเรือเอาเทียนมาหยดเป็นดวง ๆ
ทั้งสีเหลืองสีขาวส่วนปลายอีกข้างหนึ่งเอาไฟเผาไว้ไหม้เหมือนถ่านดำเมี่ยมทีเดียว
แกเอาแกว่งไปมาซ้ายขวาผ่านขวดแบน
ปลาที่อยู่ในขวดทีแรกเห็นนอนนิ่งตัวไม่ใหญ่สักเท่าไรพุ่งรี่ขึ้นมากางเหงือกพองหางทำตัวสั่นริก
ๆ โหสวยจริง ๆ ครับ ดูสง่างามน่าเกรงทีเดียว
ตาลุงคนขายได้ใจเอาไม้แกว่งใหญ่ซ้ายทีขวาทีปลากัดที่อยู่ในขวดก็หันซ้ายขวาตามปลายไม้เผาไฟ
แล้วแกก็เอ่ยว่า "เอาไหมไอ้หนู กัดสุด ๆ เมื่อเช้ายังกัดไอ้ร้านนู้น"
พรางก็ชี้มือไปที่ไหนก็ไม่รู้มองไปตามปลายนิ้วก็ยังไม่เห็นร้านไหนขายปลากัดเหมือนแกเลย
"ท้องแตกหางกุดเลย สุดยอดเลยเพชรแท้นะนี่"
ไอ้เราก็ไม่รู้ว่าแกหมายถึงอะไรไอ้เพชรนี่ "ตัวละแปดบาทเอง รับรองไม่ผิดหวัง"
พอแกพูดจบพอดีกับพ่อมาจูงมือผมพร้อมกับถุงปลาหางนกยูงประมาณ 3
คู่ (ขอบอกพ่อเอาไปปล่อยในตู้ได้ประมาณ 3 วันก็ตายเรียบเลย
สมน้ำหน้าไม่ยอมซื้อปลากัดให้เรา) ตาลุงคนขายมองตามผมไปจนต่างคนต่างมองไม่เห็นกัน
สงสัยคงอยากด่าว่าเสียดายโฆษณาอยู่ตั้งนานมันไม่ยักร้องให้พ่อมันซื้อ
ตั้งแต่นั้นมาผมก็เริ่มสะสมปลากัดเป็นของตัวเองทีละตัว ๆ มารู้ตัวอีกทีก็ 20
กว่าตัวเข้าไปแล้ว
ผมเลี้ยงปลามาก็หลายชนิดรวมกระทั่งเปิดร้านขายปลามาก็หลายปี
ผมมีความผูกผันกับเจ้าปลาตัวเล็ก ๆ ที่มีชื่อว่า "ปลากัด" นี่หละครับ
ถ้าใครยังไม่เคยเลี้ยงลองดูครับ ปลาแบบไทย ๆ
แล้วคุณจะรักเจ้าปลากัดเหมือนผมก็เป็นได้

สนามหลวง

ปลากัดอีสาน Emerald
Betta ปลากัดดุเหว่า
One-spot Betta
ปลากัดเป็นปลาที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศไทยนี่เองและก็มีในแถบเอเซียเกือบทั่วไป
เช่น มาเลเซีย เวียดนาม เขมร และจีน
แหล่งที่อยู่ในธรรมชาติของปลากัดจะพบได้ทั่วไปในนาข้าว ลำคลอง หนอง บึง
และตามบริเวณที่มีน้ำไหลอย่างช้า ๆ ปลากัดมีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Betta Splendens
ซึ่งคำว่า " Betta" มาจากคำว่า "Bettah" เป็นคำมาจากตำนานทางประวัติศาสตร์
หมายถึงกลุ่มชนชาติของผู้ที่เป็นนักรบ ส่วนคำว่า Splendens มาจากคำว่า "Splendid"
มีความหมายตรงกับคำในภาษาอังกฤษว่า "Beautiful" ซึ่งแปลว่าสวยงามตามภาษาไทย
ดังนั้นคำว่า "Beatta Splendens" จึงมีความหมายโดยรวมว่า "นักรบผู้สง่างาม"
นั่นเอง
ปลากัดแต่โบราณนั้นลำตัวมีสีน้ำตาลอมเหลือง และมีเส้นขนานลำตัว 2-3 เส้น
ตัวผู้จะมีสีเข้มและมีครีบใหญ่กว่าตัวเมีย เกล็ดมีสีเขียว ส่วนหลังมีสีเข้มดำ
ปลากัดในประเทศไทยมีไม่น้อยกว่า 11 สายพันธุ์เลยทีเดียว
ปลากัดที่พบเห็นปกติในประเทศไทยนั้นไม่ว่าจะเป็นปลากัดหม้อหรือปลากัดจีน
จะหมายถึงปลากัดที่มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Betta Splendends (เบ็ตต้า สเปลนเดน)
หรือชื่อสามัญว่า "Siamese Fighting Fish"

ปลากัดกระบี่ Krabi
Betta ปลากัดน้ำตก
Mouthbrooding Betta
การพัฒนาปลากัดในประเทศไทยของเรามาจากปลากัดป่าที่มีอยู่ทั่วไปเกือบทุกภาคเลยทีเดียว
มีเหงือกสีเขียว ตะเกียบดิ่งยาวสีแดงและเกล็ดมีสีเขียวเข้มแวววาว
ปลากัดได้ถูกพัฒนามายาวนาน ผมไม่สามารถบอกได้ว่านานเท่าไหร่แล้ว
หาเอกสารมายืนยันไม่ได้
พอเกิดมาก็เห็นปลากัดลูกทุ่งและก็ปลากัดหม้อรวมถึงปลากัดจีนด้วย
ปลากัดลูกทุ่งหรือเรียกตามชาวบ้านว่าปลากัดป่า
เป็นปลาที่มีลำตัวค่อนข้างเล็กมีสีน้ำตาลแกมเขียว
มีเหงือกสีเขียวมองเห็นได้ชัดเป็นสองขีดที่บริเวณแก้ม มีเกล็ดเงาแวววาวสีเขียว
วิถีชาวบ้านไทยตามชนบทชอบนำปลากัดชนิดนี้มากัดกันช่วงยามว่างจากงาน
มีทั้งแบบพนันขันต่อ และเกมกีฬา ปลากัดลูกทุ่งเป็นปลากัดที่หาได้ง่าย เช่นตามทุ่งนา
หนอง บึง เมื่อไม่นานมานี้ผมไปภาคใต้มาที่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
เขายังกัดปลาประเภทนี้กันอยู่เลย มีบ่อนปลากัด บ่อนวัวชนด้วย
ผมว่าปลากัดลูกทุ่งภาคใต้สวยดีนะครับถ้ายิ่งตัวใหญ่ ๆ หายากด้วยแล้ว
สวยมากเลยครับไม่น่าเอามากัดกันเลย
แต่มันก็เป็นวิถีชาวบ้านและอีกอย่างปลากัดเป็นปลานักสู้โดยธรรมชาติ
เกล็ดร่วงครีบแหว่งไม่นานก็ขึ้นเต็มหมด ปลากัดลูกทุ่งเป็นปลากัดที่กัดกันไม่ค่อยทน
สู้ปลากัดหม้อไม่ได้ มีบางคนหัวหมอเอาปลากัดลูกทุ่งไปผสมกับปลาหม้อ
ปลาครอกนึงจะมีปลาทีมีสีสันคล้ายปลากัดลูกทุ่งแทบดูไม่ออกก็มี แต่ถ้าถูกจับได้
มีตืบแน่ไม่แนะนำ ปลากัดลูกทุ่งที่ผสมผ่านปลาหม้อชาวบ้านมักเรียกว่าปลา
"ลูกสังกะสี" ทางภาคใต้เรียกว่า "ลูกแซง" เป็นปลาที่มีลีลาการกัดที่ดี กัดดุ
กัดหนัก ดีกว่าปลากัดลูกทุ่งแท้ ๆ มาก มีน้ำอดน้ำทนดีกว่าปลาลูกแท้
ปลากัดที่ดีก็จะถูกคัดไว้ทำการผสมพันธุ์ต่อไป
จึงเปรียบได้ว่าการคัดและการพัฒนาปลากัดของไทยเรามีมานานแล้ว
การคัดสรรหาปลากัดที่ดีมาทำพ่อ-แม่พันธุ์ต่อ
ๆ มา จากปากและประสบการณ์ของผู้เฒ่าผู้แก่นักเลงปลากัดได้แบ่งปลาที่มีลักษณะปลากัดลูกทุ่งที่ดีออกเป็น
2 ลักษณะด้วยกันคือ ปลากัดลูกทุ่งรูปทรงคล้ายปลาช่อน สังเกตุง่าย ๆ
คือเป็นปลาที่มีลำตัวกลมยาว หัวโต ครีบใหญ่ กระโดงใหญ่ โคนหางใหญ่
ปลายหางมีรูปคล้ายใบโพธิ์ นับเป็นปลาที่มีประวัติการกัดที่ดี
ส่วนอีกลักษณะคือปลากัดที่เป็นรูปทรงปลาช่อนเช่นเดียวกันแต่มีหางกลมมน
ปลากัดลูกทุ่งชนิดนี้เป็นปลาที่กัดได้แรงและเชิงลีลาดี

ปลากัดลูกทุ่งหรือปลากัดป่า

ปลากัดลูกผสมหรือปลากัดลูกแซง ปลากัดลูกหม้อหรือปลากัดเก่ง

ปลากัดหม้อแฟนซีสีธงชาติ
ปลากัดป่าลูกผสมเคลือบเงาทุ่งครุ
พูดถึงปลากัดที่มีคนนิยมเลี้ยงกันมากที่สุดก็เห็นจะไม่มีใครเกินเจ้า
ปลากัดหม้อ นี่แหละ
ปลากัดหม้อมีลักษณะที่มีลำตัวโตกว่าปลากัดป่าและปลากัดลูกผสมมาก มีสีเข้มดำ
เป็นปลากัดที่พูดได้ว่ามีน้ำอดน้ำทนสูง กัดได้นานและทนกว่าปลากัดชนิดอื่น ๆ
ปลากัดลูกหม้อมีอยู่ด้วยกันหลายสี
ตั้งแต่โบราณมาปลากัดลูกหม้อที่มีตำนานประวัติการกัดที่ดี หนัก และเชิงลีลาสุดยอด
เช่นปลากัดลูกหม้อสีน้ำเงิน สีแดง สีประดู่ (แดงปนน้ำเงิน) สีเขียวคราม
สีเทาหรือสีเหล็ก ทั้งหมดนี้ส่วนหัว ปาก และใต้ท้องจะมีสีเข้มดำ
ปลากัดลูกหม้อแต่ละครอก
ถ้ากัดได้ดีหรือมีเชิงลีลาการกัดที่ดีก็จะกัดได้ดีหมดทั้งครอก
คือมีเลือดนักกัดที่ดี ถ้าไม่เอาอ่าวก็เป็นเหมือนกันหมดทั้งครอกเช่นกัน
ผมได้ข้อมูลของการเลี้ยงปลากัดลูกหม้อหรือที่เรียกว่าปลากัดเก่งมาจากน้าต้อม
น้าเขาเขียนไว้เป็นเล่มเลยหละ มีทั้งวิธีการเลี้ยง การหมักปลา การดูแลก่อนกัด
การบำรุงปลากัด และกลโกงในบ่อนปลากัด
เอาไว้ผมจะนำมาลงให้อ่านกันเผื่อจะเป็นแนวทางในการพัฒนาการเลี้ยงปลากัดเก่งของเพื่อน
ๆ ต่อไป

ปลากัดจีนหางภู่กัน
ปลากัด Half moon ( Breed by dong2002 )

ปลากัดสีแดงเพลิง Super
Red ปลากัด
Crowntail
ปลากัดจีนเป็นปลากัดที มีครีบยาว มีหางยาว และมีสีสันสดใส
ปลากัดจีนในประเทศไทยมีการพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง ทั้งด้านสีสัน
ด้านหางที่ยาวขึ้นและลักษณะหางที่แปลกใหม่แตกต่างออกไปจากปลากัดจีนดั่งเดิม
ที่มีหางเป็นลักษณะเหมือนปลายภู่กันจีน
แต่มีอยู่อย่างเดียวที่ไม่พัฒนาตามไปด้วยก็คือราคา
ปลากัดจีนเป็นปลากัดที่มีสีสันสวยงามมาก
มีด้วยกันหลายสีแทบเรียกได้ว่าเกือบครบทุกสีในปัจจุบัน การพัฒนาด้านสีสันต่าง ๆ
ของปลากัดก็มาจากการยืมสีของปลากัดจีนมาใช้
ชาวต่างชาติได้นำปลากัดจีนเข้าสู่ซานฟรานซิสโก
แล้วก็พัฒนาด้วยงบประมาณให้มีหางที่ใหญ่ขึ้น จนกระทั่งหางเป็นรูปครึ่งวงกลมและตั้งชื่อว่า
"Half Moon" ส่วนปลากัดหนามเตยของไทยเรามีลักษณะหางที่เป็นแฉก ๆ แหลมคล้ายหนามเตย
(หนามแหลมที่ใช้เกาะเม็ดพลอยบนแหวนต่าง ๆ
)ชาวต่างชาติเจ้าเดิมก็นำไปพัฒนาด้วยงบประมาณใหม่เป็นหางที่แหลมลึกและยาวกว่าปลากัดหนามเตยของไทยเรามากและก็ได้ตั้งชื่อว่า
" Crowntail" (หางมุงกุฎ)
แต่อย่างไรก็ตามแต่เมื่อปลาเหล่านี้ได้กลับมาถึงเมืองไทยแรก ๆ
เรียกได้ว่ามีอยู่ไม่กี่สี และมีราคาแพงมหาศาล
นับแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบันปลากัดเชื้อสายไทยที่ได้ถูกนำไปพัฒนาที่ต่างชาติก็ได้กลับมามีสีสันมากมายหลากสีเรียกได้ว่า
"ฝรั่งงง" นักพัฒนาปลากัดของไทยเรามิใช่ว่าไม่มีฝีมือ
เรียกได้ว่าเป็นมือเพาะปลาอันดับต้น ๆ
ของโลกเลยก็ว่าได้ไม่ว่าแต่เพียงปลากัดอย่างเดียวนะครับ
การพัฒนาปลากัดบ้านเราพูดได้ว่าเร็วมาก ผมไม่อยากให้เป็นการมาเร็วไปเร็ว
ปลากัดเป็นปลาที่อายุไม่ยืนเท่าไหร่นัก
แต่เป็นปลาที่มีการเลี้ยงและพัฒนามาในประเทศไทยของเรามาอย่างยาวนานจนชาวต่างชาติเรียกติดปากว่า
"Siamese Fighting
Fish" อย่างไรก็ตามตัวผมเป็นคนรักปลากัดและชอบวิถีชีวิตของปลากัดมาก
เรียกได้ว่าประทับใจเลยทีเดียว อยากเชิญชวนเพื่อน ๆ
อนุรักษ์ปลาประจำชาติของเราเอาไว้
ใครที่ยังไม่ได้คิดจะเลี้ยงปลาอะไรลองหาปลากัดไปเลี้ยงไว้สักตัว
วางไว้ที่ห้องรับแขก บนโต๊ะทำงาน ในห้องน้ำ ในห้องนอน ให้ของขวัญสาว ๆ
ดูก็ได้นะครับ....
|